Η Ένωση Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών Ηλιούπολης το Εργαστήρι συμμετείχει με εργογραφίες μελών της και με την αφιερωματική έκθεση :
"Η ζωγραφική πάει Βιβλιοθήκη " στις εκδηλώσεις της Ιακωβάτειου Βιβλιοθήκης του Ληξουρίου της Κεφαλλονιάς που θα πραγματοποιηθούν στις από τις 7 εως τις 9 Αυγούστου 2025.
Σύμφωνα με τον ιστορικό ,κριτικό τέχνης Λεόντιο Πετμεζά * που έχει προλογίσει αρκετές εκθέσεις της Ένωσης Ένωση Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών Ηλιούπολης:
''Oι αναπαραστάσεις που προβλήθηκαν στην έκθεση με αισθαντικότητα και συνδιαλλαγή έτειναν το βλέμμα του θεατή προς στην ανάγνωση των εικαστικών διακρίσεων . Κατέγραψαν σε μέγεθος και σε βαθμό την δραστική χροιά μιας υφής που τοποθετούσε στο προσκήνιο με προσθετική παρατήρηση ένα εικαστικό γίγνεσθαι που αναμφίβολα λειτουργούσε στην ουσία των δεδομένων και στην έννοια της προσωπικής εμπειρίας και της ευδαιμονικής προσδοκίας. Στην ενέργεια των συλλήψεων που εύστοχα παρεπιδημούσαν οι καλλιτέχνες εξερευνούσαν τις αποστάσεις προς τα αισθαντικά ερεθίσματα των αναδύσεων και της μελέτης για την τονική και αναλυτική εναρμόνιση που διαμόρφωνε την υποβλητική επιστέγαση. Oι ευφάνταστες και πολυδιάστατες αναφορές χαρακτήριζαν την εικαστική δημιουργία τους. Οι έντεχνες αποτυπώσεις κινήθηκαν πολυκύμαντα και πολυδιάστατα με ελεύθερη αλλά και συγκεκριμένη θεματολογία σε αρκετά επίπεδα απόδοσης με σχεδιαστική προοπτική και χρωματική διύλιση. Εμπεριείχαν συνοπτικά εικόνες και σκηνές από την απλότητα της καθημερινότητας στις οποίες σταματά ο χρόνος, νεκρές φύσεις, γνώριμα χρηστικά αντικείμενα, προσωπογραφίες και αγιογραφίες.
Πιο αναλυτικά συγκροτούσαν ευπρόσδεκτα ένα χώρο εύληπτης διαπραγμάτευσης στον οποίο μεταλλάσσονταν τα ποικίλα οπτικά ερεθίσματα σε στέρεες οντότητες. Κυριαρχούσαν τα τοπία από το εσωτερικό και το εξωτερικό χώρο των σπιτιών, από το ζωικό βασίλειο ,από το φυσικό περιβάλλον από την ανθρώπινη παρουσία ,από την γειτονιά, από τις τοποθεσίες ,τις δημοφιλείς φιγούρες, τις όψεις του φεγγαριού, τις καταστάσεις της μνήμης και την καταφυγή της ζωής .
Κατέγραψαν με υφολογική θέαση προς τον ζωτικό ορίζοντα συνδυασμούς και συνειρμούς στους οποίους διαδραματίζονταν η περιπέτεια της σκέψης και της γραφής .
Η απόρροια της διαδρομής μέσα από την εμπεριστατωμένη διεργασία της έφτανε υφολογικά στην εντέλεια της διαφοροποίησης .Σε ισορροπίες με ισοδυναμίες που έφερναν την ευκρασία στα ορατά ,στα θεατά, στο υποσυνείδητο αλλά και στην υπερβατικότητα. Η εικαστική γλώσσα της έκθεσης καταδείκνυε μια ιδιοσυγκρασία που προέρχονταν από την εκλεπτυσμένη ενδοσκόπηση . Κατέληγε σε επιλεγμένες αναλύσεις με ενδιάμεσο στάδιο διευθέτησης τις άπειρες παρεμβολές των ψυχοτονικών μοτίβων .Ο θεατής παρακολουθώντας τα εκθέματα ανακάλυπτε το σημαντικό στοιχείο που υπήρχε στους κανόνες και στους μηχανισμούς .Έβλεπε τα πράγματα άμεσα και έμμεσα.
Διέκρινε τις ανατομίες που συγκινούσαν περιγραφικά και συντονίζονταν με λεπτομέρεια .Εντρυφούσε σε ευρήματα που προέκυπταν από την διαδικασία της διαμόρφωσης και την επάρκεια της διερεύνησης .Ο ζωγραφικός κόσμος που παρακολουθήσαμε υπήρξε αναμφίβολα ανεπιτήδευτα οικείος, αυθεντικός , νηφάλιος, αυθόρμητος και αληθινός. Απέδωσε με το δικό του τρόπο τα επιτεύγματα της εσωτερικότητας με συναρτήσεις και με συστοιχίες .Παρατηρήσαμε στην επιφάνεια με εξαιρετικά επιδέξιο τρόπο σταθμίσεις, διελεύσεις και ελπιδοφόρες αναχωρήσεις .Η επίφαση της κανονικότητας και της ορθότητας με διαπεραστικές εξάρσεις και εκφάνσεις διαμόρφωνε τις μεταλλαγές με διάθεση και με αίσθημα .Πρόκειται για μια διεργασία σε ένα σύνολο των ανασυγκροτήσεων και των αναγωγών με τις καίριες επιρροές από τους θετικούς επηρεασμούς .Οι ατέρμονες εμπνεύσεις αποτελούσαν μνημονικές περιηγήσεις που εντάσσονταν απροκάλυπτα σε διαβήματα οικουμενικότητας για μια διαλογική άποψη με σύνεση. Αμετάκλητα με την παρέμβαση των ρεαλιστικών χαρακτήρων ζωντάνευαν τον υπάρχοντα περίγυρο . Η μορφική ανάπλαση των συλλήψεων είχε προσδιορισμούς εκκίνησης την ανθρωποκεντρική οντότητα ,την συνειδησιακή ροή την εμφαντική μετουσίωση των ωσμώσεων ,την γραμμική ακρίβεια και την διάρκεια συσχετισμών. Οι επιλεγμένες καταθέσεις αρχιτεκτονικά συνέδεαν άρρηκτα και έμμεσα οικεία περιβάλλοντα και με ένα ευρύτερο περίγυρο που τον διαμόρφωναν οι οντότητες με την βιωματική πραγματικότητα . Σκιαγραφούσαν ιστορίες τονίζοντας υποβλητικά τις εκφράσεις και τους προσδιορισμούς . Παρέθεταν ανθρωποκεντρικές μνήμες που στοιχειοθετούσαν τα νοητικά ερεθίσματα. Ελεύθερα και στοχαστικά μετουσίωναν συναισθήματα, μαρτυρίες και εντυπώσεις με μηνύματα από οράματα και συγκινησιακούς κραδασμούς που αγγίζουν, προβληματίζουν, επηρεάζουν και τονίζουν το μεγαλείο της δυναμικής αντιμετώπισης που ενσαρκώνεται διακριτικά, σταδιακά και βαθμιαία. Η πλαστικότητα της άποψης καθοδηγούσε στην κορύφωση των συναισθηματικών καταστάσεων και στην διαπραγμάτευση της φορμαρισμένης υφής και της χροιάς. Κάθε θέαση αναθεωρούσε, απαιτούσε και κατέτασσε αποτελεσματικά τις προθέσεις και τις διαθέσεις με τους εμβληματικούς συνδυασμούς . Προσέγγιζε περισπούδαστα και ουσιαστικά τα δεδομένα της ανθρώπινης ύπαρξης, τα οποία αναπαρήγαγε, ανάπλαθε και ενδυνάμωνε με πηγαίο ύφος. Μελετώντας τα επεισόδια των καταγραφών που διευκρίνιζε άνοιγε παράλληλα διόδους, διαγώνιους και διαδρόμους στην διαχρονικότητα. Έντεχνα αλλά ωστόσο με πρωτότυπη πυκνότητα και λεπτομέρεια το υπάρχον υλικό διέθετε το προνόμιο του αβρού επεξηγηματικού λόγου που εξελίσσονταν τόσο κινητικά όσο και ανοδικά με επιλεκτική μουσικότητα στην κατεύθυνση της γραφής .Οι συνθέσεις ακτινοβολούσαν με ανυπότακτο πρόσημο ,ως αδέσμευτες υπάρξεις φωτός και λάμψης απέναντι στον ανεπανάληπτο ήλιο και στο μεγαλείο μιας αύρας στην οποία άξιζε να πελαγγίσει ο θεατής. Μαρτυρούσαν έκδηλα μια διαδικασία που φώτιζε τις ψυχές και τα σώματα και έπλαθε ένα κόσμο που περιδιαβαίνει έχοντας μια εξομολογητική διάθεση που μιλάει για την πορεία και τις επιλογές του . Όλα αυτά έγιναν εύκολα αντιληπτά καθώς δήλωναν μια ώριμη καλλιτεχνική προσωπικότητα από μέρους των συμμετασχόντων αλλά και κάποιους χαρακτήρες που δεν έκαναν ποτέ εκπτώσεις στα θέλω και τις επιθυμίες τους.''
Η ενδιαφέρουσα έκθεση αποτελεί μια ακόμη σημαντική πρωτοβουλία του Προέδρου της Ένωσης Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών Ηλιούπολης το Εργαστήρι Στέλιου Μαρούλη που ακούραστα εδώ και πολλά χρόνια υπηρετεί και διακονεί την τέχνη και την δημιουργία και βραβεύει συχνά τους καλλιτέχνες που αξίζει να διακριθούν !!!!
* Ο Λεόντιος Πετμεζάς είναι επίτιμος πρόεδρος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδoς o Απελλής .Τον ευχαριστούμε για την παραχώρηση της κριτικής του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου