H '' ΖΑΝ ΝΤ ΑΡΚ '' ΤΟΥ ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤ ΣΩ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ.

Η ΑΚΤΙΣ ΑΕΛΙΟΥ 2025 μετά την περσυνή επιτυχία της με το θεατρικό έργο ΑΓΙΑ ΙΩΑΝΝΑ (Ζαν ντ’ Αρκ) του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω στην μεγάλη σκηνή στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ Ν. Γεννηματά 20 στους Αμπελόκηπους το παρουσιάζει φέτος κάθε Κυριακή μέχρι την Κυριακή των Βαίων στις 9.00 μ.μ στο ίδιο θέατρο .
Υπόθεση :Είναι η ιστορία της Ζαν ντ’ Αρκ, εθνικής ηρωίδας και προστάτιδας της Γαλλίας. Η αινιγματική μορφή της νεαρής χωριατοπούλας από το Ντομρεμύ, που έσωσε στις αρχές του 15ου αιώνα τη Γαλλία από την αγγλική εισβολή, έχει εμπνεύσει  ιστορικούς, ποιητές και καλλιτέχνες. Άραγε  ήταν  πλάσμα προικισμένο με ασυνήθιστες ιδιότητες  ή  όργανο που το χρησιμοποίησαν  απρόσωπες κοινωνικά δυνάμεις, για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους; Ήταν ηρωίδα ή μια τυχαία εξημμένη κεφαλή που την  εξιδανικεύει ο θρύλος; Άκουσε πραγματικά  φωνές ή έλεγε ψέματα, για να πείσει  πως ήταν επιφορτισμένη με θεία εντολή; Η μοναδική  καλλιτεχνική δικαίωση της ιστορίας της αναμφίβολα ήρθε από τον Ιρλανδό νομπελίστα ρασιοναλιστή, άθρησκο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω που στη γραφή του δείχνει να την πιστεύει. Το πιο κορυφαίο έργο του που πρωτοπαίχτηκε το 1923 υποστηρίζει πως οι νέες ιδέες  έρχονται στον κόσμο με συνειδητή εκλογίκευση. Η ‘’Αγία Ιωάννα’’ αντιπροσωπεύει την ελεύθερη συνείδηση, τις καινούργιες δυνάμεις που θα οδηγούσαν στον καινούργιο κόσμο, ενάντια στις αντιλήψεις του Μεσαίωνα. Ήρθε σε σύγκρουση με τους παλιούς, ισχυρότατους θεσμούς. Έτσι διαγράφεται το ιδεολογικό υπόστρωμα στο κείμενο. Παρακολουθούμε  τη βάση για την  αντικειμενική στάση του δραματουργού που εμπεριέχει  το ηθικό μεγαλείο. Θεατρικά, το δράμα ξεπερνάει το κοινό μέτρο της δραματουργίας. Ο συγγραφέας σατιρίζει αλλά δεν διασύρει τα πρόσωπα. Ειρωνεύεται την υποκρισία τους. Ξεσκεπάζει τα ελατήριά τους.  Αγγίζει την ηρωίδα δίχως αισθηματολογία και λυρική διάθεση, με μια οικειότητα που τη φέρνει κοντά μας. Το μεταφυσικό στοιχείο μιλάει τη γλώσσα  του ενστίκτου. Υπάρχει στον χαρακτήρα της κάτι το αγγελικό. Δεν είναι απάνθρωπα ηρωική. Το δραματικό χρονικό του Μπέρναρντ Σω μένει πάντα αληθινό, άρτιο, πειστικό και ζωντανό.
Σταχυολογώντας κριτικές αναφορές που έγιναν για την επιτυχημένη πρώτη χρονιά της στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, διαβάζουμε, μεταξύ άλλων: ''Με καλούς οιωνούς και με τα χαρακτηριστικά των ξεχωριστών αποδόσεων παρουσιάζεται το θεατρικό έργο ΑΓΙΑ ΙΩΑΝΝΑ του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω στο Θέατρο της Ημέρας.... Οι θεατές, γοητευμένοι, καταχειροκροτούν τους εκλεκτούς και ταλαντούχους ηθοποιούς του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, οι οποίοι πραγματικά ερμηνεύουν με πάθος και δόσιμο ψυχής ανεπανάληπτα τους ρόλους τους, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους και ανταποκρινόμενοι στις απαιτήσεις και τις αξιώσεις των χαρακτήρων επί σκηνής. ........ Ο σκηνοθέτης Γιάννης Γιούλης ενδυναμώνει τον μύθο και την γοητευτική ιστορία της χειροδύναμης αγίας, επιτρέποντας να φανεί η παιδική αθωότητα, η εύθραυστη αρματωσιά και οι τετράγωνες πλάτες της. Δικαιώνει τον σπινθηροβόλο ορθολογισμό του συγγραφέα και αναδεικνύει την ευφυολογία του.... Η συντονισμένη επίδοση των ηθοποιών αγγίζει την τελειότητα και την σαγήνη του θεάματος. Είναι ηρωικοί ….. Προκαλούν σκηνικά μια ζυγισμένη σύνθεση, υποστηρίζοντας έντονους στο σύνολό τους χαρακτήρες.......κινούνται στον απαιτούμενο δραματικό τόνο, καθώς εντείνουν ευεργετικά την υποκριτική υπόσταση τους προς την απαραίτητη διαλογική και την διαλεκτική...... διευκρινίζουν και φωτίζουν τις απαιτούμενες πτυχές με τις καθαρόαιμες θεατρικές αρετές τους...... Οι επιτεύξεις των ερμηνευτών με βαρύτητα απέναντι στην αυτόνομη αξία και φυσικά στην δόμηση της παρούσας δραματικής ιστορίας διαθέτουν πνευματικό αντίκρυσμα και εκτόπισμα ...... Το εντυπωσιακό, πολύχρωμο και αφαιρετικό ντεκόρ της Μπέτυς Λυρίτη δένει με τις κατάλληλες ενδυματολογικές επιλογές της...... Ο σκηνοθέτης ισορροπεί με δεξιοτεχνική μαεστρία το δραματικό στοιχείο, αποδίδοντας με απλότητα και καθημερινό τρόπο τα δύσκολα κεφάλαια από τη ζωή της Ιωάννας...... Κινούμενος με διακειμενική διάθεση, ανατάσσει την ηρωίδα του, που πραγματικά δίνει μαθήματα λαϊκής και ουσιαστικής σοφίας....... Ο σκηνοθέτης Γιάννης Γιούλης έχει συντονίσει τους ηθοποιούς του σε κατάλληλες διαδρομές με αντικατοπτρισμούς..... Οι αστραφτερές λεκτικές μονομαχίες και οι μονόλογοι της Ιωάννας συνάδουν σε μια ευφρόσυνη επιφάνεια, σε ένα επίπεδο αλλεπάλληλων αντηχήσεων, που συνευρίσκονται γόνιμα, εναγκαλισμένες, συγκινητικά, ευρηματικά και πολυσήμαντα....... Πρόκειται για μια παράσταση με μηνύματα που εξακολουθούν να έχουν απήχηση στην σημερινή εποχή...... Η Ιωάννα με θαυμαστή χάρη πείθει το κοινό με το ταλέντο της σε μια ερμηνεία που καθηλώνει τον θεατή…. Οι ηθοποιοί, συντελεστές του έργου, ενσαρκώνουν επιβλητικά τους ρόλους τους. Η παραγωγή μας αποδεικνύει ότι οι προοδευτικές απόψεις του ρηξικέλευθου Σω για τις κοινωνικές τάξεις, την θρησκεία, την πολιτική και φυσικά για τα δύο φύλα είναι πάντα επίκαιρες...... Το θεατρόφιλο, μυημένο ή μη μυημένο κοινό, παρακολουθώντας σίγουρα ενθουσιάζεται και δένεται με αυτήν για πολλούς λόγους: Για την γλωσσικά όμορφη, νοηματικά εύγλωττη και δυναμική μετάφραση του Γιώργου Καλογεράκη. Για την κυριολεκτικά σπουδαία, ωστόσο με παρεμβάσεις στο πρωτότυπο, χωρίς όμως μοντερνισμούς και εντυπωσιοθηρικούς εξυπνακισμούς, έξοχη και ευρηματική σκηνοθεσία του Γιάννη Γιούλη. Ο έμπειρος σκηνοθέτης συνδυάζει απόλυτα και αρμονικά τον υπάρχοντα ρεαλισμό με τον συμβολοποιητικό εξπρεσιονισμό. Για τα προσεγμένα και φροντισμένα ιδιαίτερα σκηνικά και τα κοστούμια που σχεδίασε η Μπέτυ Λυρίτη. Για την εξαιρετική υποστήριξη της μουσικής του Δημήτρη Ζαφειρέλη με μια σύνθεση εμβατηριακής μορφής που αναμφίβολα συμπληρώνει τις αποχρώσεις της παράστασης. Για τις ερμηνείες: Οι ηθοποιοί ακολουθούν με λεπτομερή ανταπόκριση μια συγκεκριμένη καθοδηγητική γραμμή και μια συνάδουσα κινησιολογική διδασκαλία. Επιτυγχάνουν πραγματικά την πλέον αψεγάδιαστη, συγκλονιστική και χαρακτηριστική ερμηνεία των προσώπων που υποδύονται, τολμώντας αυτό που λέμε στο σύγχρονο θέατρο στασιοποιητική θέση, στάση, αντιμετώπιση. Αποδίδουν στο έπακρο το ζητούμενο και το απαιτούμενο στα λόγια, στην κίνηση, στην χειρονομία, στην εκφραστική, στην απέριττη σημαντικότητα της εικονοποποίησης…… Με υπεραισθαντική ιδιοσυγκρασία η πρωταγωνίστρια στις πτυχές του ρόλου της Αγίας Ιωάννας φωτίζει με την αρμόζουσα χροιά την αθωότητα, την αφέλεια, την καλοσύνη και σταδιακά την αφύπνιση, την εξέγερση και βέβαια τον ανατρεπτικό λόγο αδιάκοπα και άρρηκτα σε όλες τις σκηνές ..... Οι ηθοποιοί παίζουν στην κυριολεξία με υποβλητική σύνεση, είναι άριστοι, αξιόλογοι, άψογοι, αξιοσημείωτοι και πειστικοί. Θέτουν βαθμίδες με ρεαλιστική πνοή. Η Αγία Ιωάννα εκπέμπει τον συγκερασμό της πίστης, της δύναμης και της παρθενικής αγνότητας. Αξίζει μια ξεχωριστή μνεία. Η σκηνογραφία της είναι αυτόνομη και τολμηρή χρωματικά..... Οι ηθοποιοί εισάγουν και εγκλιματίζουν έμπρακτα, ευπρόσδεκτα και εύληπτα τους θεατές στο αριστερό πάντα διαχρονικό πνεύμα του συγγραφέα Τζορτζ Μπέρναρντ Σω....''
Στην εφημερίδα ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ (2-12-2025) ο Κωνσταντίνος Τσακίρης επεσημαίνει :''Η «Αγία Ιωάννα» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο επιστρέφει στη σκηνή μέσα από μια φρέσκια, ζωντανή και στοχαστική παράσταση που παρουσιάζει η Ακτίς Αελίου 2025, στο Θέατρο της Ημέρας, από την Κυριακή 23 Νοεμβρίου και κάθε Κυριακή στις 9 μ.μ., έως την Κυριακή των Βαΐων. Ο Γιάννης Γιούλης προσεγγίζει σκηνοθετικά τη Ζαν ντ’Αρκ όχι ως μακρινό ιστορικό μύθο, αλλά ως μια προσωπικότητα που συγκρούεται, διεκδικεί και μεταμορφώνει τον κόσμο γύρω της, με τρόπο που παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρος. Η παράσταση βασίζεται σε έναν έξυπνο συνδυασμό λιτών σκηνικών και γρήγορων μεταμορφώσεων, με ερμηνευτές επί σκηνής τους Διονύση Θεοδώση, Γιάννη Πισκιτζή, Μιλένα Παρθενίου, Αντώνη Μαυρέλη, Λεόντιο Πετμεζά, Παναγιώτη Ξανθόπουλο, Φοίβο Καραμπέτσο και με αφηγήτρια την Ειρήνη Χρηστίδη. Οι χώροι εναλλάσσονται σχεδόν κινηματογραφικά: το ταπεινό δωμάτιο του Ντομρεμί, τα στρατόπεδα, οι βασιλικές αίθουσες και, βεβαίως, η δραματική αίθουσα της δίκης. Κάθε αλλαγή υποστηρίζεται από φωτισμούς που λειτουργούν όχι μόνο ως τεχνικό εργαλείο, αλλά ως αφηγηματικό σχόλιο, στενεύοντας τον χώρο όταν η Ιωάννα πιέζεται και ανοίγοντάς τον όταν το όραμά της απλώνεται. Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρωταγωνίστρια, η οποία αποδίδει την Ιωάννα με εσωτερικό παλμό, ισορροπώντας ανάμεσα στην αθωότητα και την ακατάβλητη αποφασιστικότητα. Στις σκηνές με τους στρατηγούς και τους αξιωματούχους, η ερμηνεία της δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα ένταση: οι ισχυροί εμφανίζονται αμήχανοι μπροστά στη δύναμη της απλότητας, ενώ η ίδια μοιάζει να κινείται με σιγουριά που πηγάζει από βαθύτερη ανάγκη παρά από φιλοδοξία. Η δίκη παρουσιάζεται με ιδιαίτερο ρυθμό και καθαρότητα. Το κείμενο του Σo, καυστικό αλλά δίκαιο, αναδεικνύεται μέσα από ερμηνείες που δείχνουν πως το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η ενοχή ή η αθωότητα της Ιωάννας, αλλά η αδυναμία των θεσμών να κατανοήσουν έναν άνθρωπο που κινείται πέρα από τα όρια της εποχής του. Η παράσταση που ανεβάζει η Ακτίς Αελίου 2025 δεν επιδιώκει να αναπαραστήσει απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Επιχειρεί να φωτίσει τον μηχανισμό με τον οποίο μια ιδέα μπορεί να ταράξει μια ολόκληρη κοινωνία. Και το καταφέρνει με τρόπο ρέοντα, καθαρό και βαθιά ανθρώπινο, προσφέροντας στο κοινό μια εμπειρία που αφήνει σκέψη, συναίσθημα και έναν διακριτικό αλλά επίμονο σπινθήρα έμπνευσης, που αγγίζουν βαθιά κάθε θεατή τη στιγμή της εμπειρίας.''
Ο κριτικός θεάτρου Αριστοτέλης Καλέντζης αναφέρει για την παράσταση ''Εν μέσω της περιρρέουσας θεατρικής παρακμής που συνιστά η "μοντερνιά" του κενού woke-εντυπωσιασμού που επιλέγουν οι euro-θήρες θιασάρχες αποξενώνοντας το θεατρόφιλο κοινό από τα "συρμώδη" θέατρα, αυτή η παράσταση, παρά τις σοβαρές ελλείψεις της, συμφιλιώνει τον υποψιασμένο θεατράνθρωπο με το Θέατρο! Με μια σκηνοθεσία τίμια, της οποίας, όμως, το εμφανές χαμηλό budget της υπερ-τόνισε αρκετά "κενά", σε έναν πολύ περιορισμένο σκηνικό χώρο ο οποίος, στα μάτια του θεατή, υπεγράμμισε ακόμη εντονότερα σοβαρές σκηνογραφικές υστερήσεις, το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά ήταν μειωτικό, ώστε να αποδοθεί το σκότος της "Ιεράς Εξετάσεως" και ο ρόλος του εξουσιοδιψούς κλήρου. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Ιωάννας διεκπεραιώθηκε με σκηνική αξιοπρέπεια, αλλά δεν ξέφυγε ολότελα από την κλισαρισμένη αντίληψη της υπερεμφάσεως κινήσεων και εκφοράς λόγου, μειονεκτήματα τα οποία προσέξαμε σε πολύ μεγαλύτερην έκταση στον ρόλο του Αρχιεπιστάτη (περισσότερο στην εναρκτήρια σκηνή και λιγότερο στις ακολουθήσασες). Αρκετά καλός ο Άρχοντας, περισσότερο στην σκηνική κίνηση και λιγότερο στην ορθοφωνία του ρόλου (θέλει δουλειά τούτη η πτυχή...) έδωσε ωραίες στιγμές που αιχμαλώτισαν το ενδιαφέρον του θεατή βάζοντάς τον στον πειρασμό για την συνέχεια. Ο Δελφίνος καλός αλλά όχι και ο ίδιος ως εστεμμένος, πλέον, Βασιλιάς, κάτι που μας έβαλε στον πειρασμό να αναρωτηθούμε εάν το έργο διδάχθηκε σε δύο διαφορετικές χρονικές φάσεις με προβληματική την δεύτερη... Αξιοπρεπείς και οι υπόλοιποι ρόλοι, αλλά... ...Ο Αρχιεπίσκοπος, ήταν η πραγματική έκπληξη! Πήγαμε από περιέργεια να βαθμολογήσουμε την υποκριτική δεινότητα ενός πνευματικού, μεν, Ανθρώπου ο οποίος, όμως, αν και πασίγνωστος για το υπόλοιπο έργο του ως διανοουμένου, δεν είναι τόσο γνωστός και ως Ηθοποιός, αλλά το σκηνικό "ειδικό βάρος" του μας άφησε άναυδους! Μύστης αποδόσεως παραστατικών συναισθηματικών διακυμάνσεων, άψογα ορθοφωνημένος, πλήρως απαλλαγμένος φλύαρων υπερεμφάσεων, δωρικός αρχιτέκτονας ενός χαρακτήρος απαιτήσεων, ο Λεόντιος Πετμεζάς αποδεικνύει ότι ο ακεραιωμένος υποκριτής εδράζει ακόμη ευσταθέστερα το ταλέντο του επί γραμματικής γνώσεως και, εν γένει, καλλιτεχνικής Παιδείας, κάτι το οποίο φαίνεται να αγνοούν πάμπολλοι ομότεχνοί του. Δυστυχώς, χωρίς να σχολιάσω τα σκηνικά, τα κοστούμια ήσαν επιεικώς άστοχα και "προϊόντα" ενός βιαστικού "στόκου" στην εμφανέστατην ενδυματολογική ρωγμή της παραστάσεως, μία πτυχή που ευτέλισε την "εικόνα" του έργου στα μάτια του θεατή. Ουδεμία πειθώ "εποχής", ουδεμία αντιστοιχία ιστορικότητος, κάτι σαν "αστάρωμα" χωρίς τη τελικήν επίστρωση χρώματος! Ομοίως και η εμφάνιση της πρωταγωνίστριας η οποία, κάπως, ...απεκατεστάθη στην τελευταία σκηνή με την κοινότυπη, μεν, αλλά "σίγουρη" δε, γεωμετρημένη καταληκτική διάταξη των ηθοποιών. Για να μην αναφερθούμε καθόλου στον Βασιλιά επί ...ντορμέζας (ως Δελφίνος, σκηνογραφικώς και ενδυματολογικώς, ήταν πολύ καλύτερος...) όταν μια απλή κουνουπιέρα θα μας εισήγαγε αμέσως στο αντικείμενο και δεν θα μας έβαζε στον πειρασμό να σκεφτούμε ότι επί ντορμέζας ήταν κάποιος δούλος... Εντάξει, ΔΕΙ ΔΕ ΧΡΗΜΑΤΩΝ, δε λέω, αλλά και με ελάχιστα χρήματα, όταν λειτουργεί η φαντασία το αποτέλεσμα μπορεί να βελτιωθεί δραστικότατα! Τέλος, η μουσική ήταν μία παράμετρος που την προσέξαμε ιδιαιτέρως! Πολύ καλή επιλογή, ουδέτερη, αλλά και εντυπωσιακή, απολύτως εναρμονισμένη με το σκηνικό κλίμα. Υπεγράμμιζε, χωρίς να υπερκαλύπτει και, κάπου, έτερπε και την ακοή του θεατή. Εύγε! Ναι, παρά την μοδάτη θεατρική δυστοκία της δηθενο-μοντερνιάς, εξακολουθούμε να έχουμε "Θέατρο" και τούτη η παράσταση το αποδεικνύει, μια παράσταση που θα έκανε ευτυχή τον George Bernard Shaw εάν την παρακολουθούσε.''
Ο κριτικός Θεάτρου Παύλος Αγγέλου επισημαίνει για την παράσταση :''Το θεατρικό έργο ΑΓΙΑ ΙΩΑΝΝΑ του Τζώρτζ Μπέρναρ Σώ παίζεται και φέτος στο Θέατρο της Ημέρας. Με την ευρηματική σκηνοθεσία και την προσαρμοσμένη διασκευή του Γιάννη Γιούλη. Μετά την περσινή επιτυχία αλλά ωστόσο με μια καινούργια δόμηση, παλμική δομή και εξοικειωμένη χροιά η αισθητική της τρέχουσας σκέψης παράγει στην παράσταση την εικόνα της αυθόρμητης και της έμφυτης αποκαλυπτικής διαφοροποίησης των ανθρώπινων προθέσεων. Τα κεντρικά πρόσωπα από τις σελίδες του Νομπελίστα δραματουργού Σω μετουσιώνουν την υπάρχουσα κατάσταση της εποχής μέσα από μια ιδιότυπη γλώσσα γραφής και ένα ιδιάζοντα τρόπο έκφρασης που ηχεί παράξενα και συγκινησιακά προς την επικείμενη συνέχεια που παρεπιδημεί . Η συνείδηση των ηρώων προβάλλει το θόρυβο της ακμάζουσας εμπειρίας. Διαχέεται στοχαστικά ,μοιράζεται πολυκύμαντα και ανταλλάσσεται με αντιστίξεις . Ταυτίζεται με δεδομένα και καταλήγει σε στερεότυπα με επεξεργασμένη ρηξικέλευθη υφή. Παραδίδεται με ενημέρωση, ανάγνωση και εξελισσόμενη πληροφορία στο κοινό. Οι ηθοποιοί: Διονύσης Θεοδόσης, Γιάννης Πισκιτζής, Αντώνης Μαυρέλης, Λεόντιος Πετμεζάς, Παναγιώτης Ξανθόπουλος και Φοίβος Καραμπέτσος ενδυναμώνουν χαρακτήρες χρησιμοποιώντας ουσιαστικά στοιχεία από οντότητες τεθλασμένες, με σχηματική διάταξη από το τεράστιο ημερολόγιο της εποχής των χρόνων που αναφέρονται. Συνδετικός κρίκος κοντά τους είναι η αφηγήτρια Ειρήνη Χρηστίδη που αποδίδει επάξια και ευεργετικά για την παράσταση τον ρόλο της . Όλοι οι συμμετέχοντες πλάθουν πολύχρωμες, ελκυστικές, μονοδιάστατες ,σκοτεινές και υποδόριες μορφές . Κάθε αινιγματική φιγούρα του κειμένου ενέχει μια υπόσταση περιπλάνησης και στιγμές με ενδοσκόπηση που αποτυπώνονται αμείλικτα προκειμένου με πείσμα να ντύσουν τις γυμνές και αλγεινές ώρες. Οι συνεχόμενες εκρήξεις μέσα από την ένταση των καίριων αισθημάτων τονίζουν την υπαρξιακή αγωνία και την αρνητική επενέργεια του αντικειμενικού περίγυρου πάνω στο γνωστικό υποκείμενο των εφέσεων της αποτίμησης . Οι έντεχνες παραμορφώσεις της ψυχικής αυτόνομης ιδιαιτερότητας των ανατομικών προκλήσεων της Μιλένας Παρθενίου που υποδύεται την Ιωάννα ντ Αρκ οργανώνονται νοητικά σε ευειδή σχήματα, τεταμένες διαδρομές και ανοικτές φόρμες της ψυχής. Κινείτε με μνημονικές ανασχέσεις, επιστροφές περιδιάβασης και γραμμές συγκροτούμενης και διατυπωμένης επανεκκίνησης. Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μπέτυς Λυρίτη εισάγουν ευπρόσδεκτα στο πνεύμα της ιστορίας και του συγγραφέα .Η μουσική του Δημήτρη Ζαφειρέλη εντάσσει εύληπτα στους θεατές στους απαιτούμενους διαδρόμους εκποίησης της υπόθεσης . Αξίζει να δείτε την παράσταση !!!''
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ: Σκηνοθεσία – Διασκευή: Γιάννης Γιούλης Μετάφραση: Γιώργος Καλογεράκης Σκηνικά – Κοστούμια: Μπέττυ Λυρίτη Μουσική: Δημήτρης Ζαφειρέλης Φωτισμοί: Γιώργος Σηφάκης Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιάννης Πισκιτζής, Ελένη Καταλιακού Αφίσα: Ideogram/Stratis Zacharellis Teaser: geonik Φωτογραφίες: Αντώνης Ναυπλιώτης
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: (με σειρά εμφάνισης) Διονύσης Θεοδώσης Γιάννης Πισκιτζής Μιλένα Παρθενίου Αντώνης Μαυρέλης Λεόντιος Πετμεζάς Παναγιώτης Ξανθόπουλος Φοίβος Καραμπέτσος Αφηγήτρια: Ειρήνη Χρηστίδη
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Από την Κυριακή 23/11/2025 και κάθε Κυριακή στις 9.00 μ.μ.  ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Γενική είσοδος: 18 ευρώ Φοιτητές, ΑΜΕΑ, Άνω των 65: 12 ευρώ Ατέλεια: 5 ευρώ
ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ Ν. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ 20 (μετρό ΠΑΝΟΡΜΟΥ – έξοδος Χατζηκωνσταντή) τηλ.: 210 6929 090 ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ: 697 0511 918 (ώρες 10.00 π.μ. έως 14.00) Προπώληση: more.com ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: Λεόντιος Πετμεζάς ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΑΚΤΙΣ ΑΕΛΙΟΥ 2025-ΑΜΚΕ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις