ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ WHEREHOUSE TΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΘΑ ΑΝΕΒΕΙ ΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗ ''Ο ΘΕΟΣ ΕΧΕΙ ΧΙΟΥΜΟΡ''

Ξεκινά  στις 14 Οκτωβρίου 2018 στην σκηνή  του  θεάτρου WHERΕHOUSE612 της Λευκωσίας η  πολυσυζητημένη παράσταση του θεατρικού έργου του συγγραφέα Γιώργου Τσαγγαρίδη ''Ο θεός έχει χιούμορ''.

Στο ίδιο θέατρο θα παιχτεί και στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2018.

Το έργο βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του γνωστού συγγραφέα αποτελεί μια διαδρομή με λοιδορία στα βεβηλωμένα άγια των ανθρώπων.

Η σκηνοθεσία ,η θεατρική μεταφορά  και η συγγραφή  της  διασκευής του κειμένου έγινε από την σκηνοθέτιδα Βασιλεία Βασιλείου που επιμελήθηκε επίσης την μουσική επιμέλεια αλλά και πρωταγωνιστεί στο έργο μαζί με τον  Γιώργο Τσαγγαρίδη. Βοηθός  της σκηνοθέτιδας είναι η Ευαγγελία Ονουφρίου.

Τα κοστούμια της παράστασης φιλοτεχνήθηκαν από την Μαρία Παπαπαναγίδου και την Βανέσσα Κυπριανού.

Ο φωτισμός και ο ήχος είναι του Νικόλα Δημητρίου.

O  ιστορικός  τέχνης   Λεόντιος   Πετμεζάς   αναφέρει  για  το  έργο:

Η  ανατροπή  της  προαιώνιας  σχέσης  Θεού -ανθρώπου  κυριαρχεί στην  εμπνευσμένη   λογοτεχνική  αδεία  του  Γιώργου  Τσαγγαρίδη.

Ο συγγραφέας Γιώργος Τσαγγαρίδης στο πόνημα του ’’Ο Θεός έχει χιούμορ’’ με­τα­μορ­φώνει με αινιγματικές ανατροπές το κρατούν θρησκευτικό ιδεολόγημα .

Με ανατομική διά­θε­ση που μα­γνη­τί­ζει συγκροτεί μια συ­νο­χή κοσμογονίας και αρνησικυρίας που ελ­κύει ο­πτι­κά σε κά­θε σε­λί­δα ενώ για λό­γους που ε­ξη­γεί στην συ­νε­χεία  μας προσκα­λεί  να α­να­κα­λύ­ψουμε τους κα­νό­νες του παι­χνι­διού του και να συμ­με­τέ­χουμε σε ότι δημιουργείτε πέρα από το επίπεδο της παιγνιώδους στατικής εικόνας.

Είτε διαβάσουμε το βιβλίο ως αναγνώστες, είτε παρακολουθήσουμε το θεατρικό έργο ως  θεατές άμεσα επικοινωνούμε  με την μυσταγωγία ενός έπους. Στα κείμενα παρατηρούμε τις θεωρήσεις  που συμβαίνουν  καθώς  και κάθε ι­διαιτε­ρότητα που λειτουργεί ως προ­με­τω­πί­δα στην σχέση του Θεού και του ανθρώπου. Ξεκινούν με ποικίλα ερωτήματα και ερωτηματικά για το τι α­κρι­βώς συμ­βαί­νει όταν α­παλλαγούμε από  τις χρόνιες α­γκυλώσεις και δούμε τον Θεό στην θέση του ανθρώπου , σε ένα κλοιό με συνθετότατη δραματοποίηση  των αποκλίσεων της οντότητας του . Αφήνοντας να ε­λευ­θε­ρω­θεί ,να με­τα­κι­νη­θεί ,να γίνει γήινος, ένας από εμάς με συ­ντε­λε­σμέ­νο τόνο ύπαρξης και υιοθετώντας εν­δε­χο­μέ­νως το υ­πο­κείμε­νο  κά­ποιου άλλου .

Από την μεριά του στην νέα  φόρ­μα του  δικαιώνει τις απαιτήσεις κάθε υψηλού φρονήματος με ευψυχία, στόχευση και συνειδησιακή εκπλήρωση ενώ διατηρεί την παρακαταθήκη της ακεραιότητας με εύπεπτη αντίληψη . 

Με περιπετειώδεις κινήσεις στην περιπλάνηση του χρησιμοποιεί στοιχεία  δομικής αρμολόγησης ,επινόησης, φιλικής επικοινωνίας και  μας καλεί σε μια  διαλογική συζήτηση για την συμμετρία των γεγονότων.

Με σοβαρότητα μας θέτει συνυπεύθυνους στην προσπάθεια του να  προσδώσει πορτραίτα και να στοιχειοθετήσει τα ντοκουμέντα και τα συμβάντα . Να κατανέμει γνωρίσματα χαρακτηρολογιών υπαρξιακής και μεταφυσικής υφής, καθαρμών και αναβάσεων.

Παράλληλα  τείνει να  ταξινομήσει  και να  εξισώσει την εσωτερικότητα που διαθέτουμε φτάνοντας στο  αποκορύφωμα της περίτεχνης διακειμενικότητας. Φέ­ρνει κά­τι οι­κείο όχι κοι­νό­τυ­πο  μακριά από  την συ­νη­θι­σμέ­νη τε­χνι­κή της υ­πο­νό­μευ­σής του λό­γου ,τις σχη­μα­τισμένες στρο­φές  και τα διττά συμπληρώματα.

Με την ανθρώπινη διάσταση του  σκιαγραφεί τις καίριες υποθέσεις που τον απασχολούν.

Με διηγηματική υπαινικτικότατη αισθητική, διασταλτικό πνεύμα ,εξομολογητική οριοθέτηση ,με αγνά και πραγματικά συναισθήματα , με πλοκή και δόμηση στην οποία επενδύει επωαστικά .

Αναδιφώντας  μια στοχαστική ατμόσφαιρα  εξελίσσει την δοκιμασία του αδήριτου ύφους στο οποίο καθρεπτίζει σεβαστικά τις προσωπικές συγκροτημένες εκτιμήσεις και την ερμηνευτική στράτευση  του.

Την ανάκληση ,την συγκυρία των συσχετισμών, την σπονδύλωση, την μακροθυμία , την καρτερικότητα  και την στρατηγική του διαχρονικού.

Αγγίζει την  ψυχολογία και ψυχοσύνθεση μας με ένα τρόπο εφάμιλλο προσθέτοντας ωστόσο την ιχνηλάτη τροχιά  του μεταμοντέρνου νεωτεριστικού στοιχείου .Επεξεργάζεται πολυμήχανα  την φρεσκάδα της  αναφοράς, την  ανέλιξη σεσυνειρμούς  και την τελεσφόρο δυναμική που μέσα από την συστηματική διερεύνηση καταλήγουν στην δημιουργική ανάγνωση προς τις ενστάσεις και τις προοπτικές. 
Ο ρηξικέλευθος  συγγραφέας Γιώργος Τσαγγαρίδης διαχειρίζεται περίτεχνα την παρθενογένεση  που κυριαρχεί στην έμπνευση του βοηθούμενος από  την ιδεώδη μεταλλαγμένη  υφή  που σηματοδοτεί χωρίς επιρροές  αλλά με απόλυτη αρμονία ένα μαγευτικό ταξίδι  στην μυθοπλασία και στην μυθολογία που αποκαλύπτει στο κοινό.

Οι πρωτοποριακές διαλεκτικές συνιστώσες  των τάσεων που  παρουσιάζει υποδηλώνουν ερμηνείες  που εστιάζονται στις κατακτήσεις  της γόνιμης συνάρτησης  και αναπτύσσονται ανάμεσα στο οικείο και το μακρινό. Η μετάπλαση του ρεαλισμού  και της  φυσικής διάστασης στην  απόδοση του  διαθέτει μοναδικότητα και οικουμενικότητα. Πρόκειται για μια εσωτερική διεργασία με διατυπωμένη φωτισμένη ελεγεία που λεπτομερειακά προσεγγίζει την υπέρβαση  και  συνάδει με τον φωτεινό ηλιόλουστο ορίζοντα της σκέψης .Οι πολυδιάστατες ενοράσεις  της θεματολογίας της υπόθεσης  εκπέμπουν μελέτες ψυχολογικές με εξονυχιστική προσέγγιση   που περικλείουν λέξεις ,νοήματα  και έννοιες . Ξεπερνώντας το υπάρχον αντικείμενο της φύσης φτάνουν  σε παρεμβάσεις συλλογισμού και σε σηματοδοτήσεις επίγνωσης. Προκαλώντας μια ατμόσφαιρα που αποκαλύπτει μια κινητικότητα και μια παλμικότητα  προσδίδουν  μια  αντανάκλαση που  πραγματεύεται μια  γραφική αίσθηση. Εικονογραφικά οι συνταγές του καινούργιου περιβάλλοντος που χρησιμοποιείτε   κατατάσσουν την εκλεκτική  γραφή  στην στέρεα δόμηση  που ενισχύει το αέναο  φιλτράρισμα  της  λογοτεχνικής αλήθειας με προσημάνσεις  .
Η πυκνή έμπνευση  του   δηλώνεται ορθότερα και καταλήγει σε ενδιαφέροντα αποτελέσματα και προσμίξεις καθώς   η ποικιλία των αισθήσεων του  ενέχει  την απέραντη κλίμακα  της τονικής διαβάθμισης των αρχικών προθέσεων . 
Οργανώνει ευπρόσδεκτα τις παραπομπές του από την νέα διάσταση του θεϊκού προσώπου  δένοντας τα δομημένα σχήματα  και δείγματα με τους ρυθμούς της καθημερινότητας σε μια  αναλογία μεγεθών στην οποία  αναλύει  τα πεδία των συμπεριφορών και  τα περιγράμματα  των συνηθειών, των χαρακτηριστικών ,των επιτευγμάτων και  των ικανοτήτων .Στις  καταθέσεις του  προβάλλεται κάθε τι που αγγίζει την υλική   ατμοσφαιρική τάση  ,οτιδήποτε ενέχει  κινητικά  κάθε απεικόνιση που πηγάζει  από την  γεωγραφία του σώματος . Παραθέτει την απατηλή πραγματικότητα, το συμβιβασμό του ανθρώπου την έλλειψη αντίστασης και την δύναμη του πεπρωμένου. Με  ψυχικό σθένος και υπαρξιακή αγωνία κυριαρχεί πολυδιάστατα και πολυσήμαντα περιγράφοντας την κατάσταση και προτείνοντας διέξοδο προς το μεγαλείο της εντεινόμενης μέθεξης και της  διύλισης. 
Με  ή­πια  φω­νή, σαν μια α­νά­σα  που επαναλαμ­βά­νε­ται για να ο­λο­κλη­ρώ­σει την προ­η­γού­με­νη και γίνεται εύ­κο­λα α­ντι­λη­πτή. Η όσμωση των λεκτικών αναφορών  του συνδράμει ανεπιφύλακτα και καίρια σε μια  ανασκόπηση των προθέσεων . 
Ψέγει και εξυφαίνει ότι συμβαίνει .Μας κάνει να αντιληφθούμε πως τα προπατορικά αμαρτήματα δεν άφησαν να οδηγηθούμε  στην ουσιαστική ανάπτυξη, μέρος  της οποίας  κινδυνεύουμε να χάσουμε αλλά ολοένα και επιτείνεται  η ειδικευμένη σχέση  του κεκτημένου  και η ελπίδα της αναζήτησης. 
Άλλωστε οι νόρμες  απαιτούν τον πλήρη εξοστρακισμό από τα δόκανα της  ει­ρω­νείας με σίγουρη την παρέμβαση του βροντερού χιού­μορ. 
Ενός χιού­μορ  έκδηλα πικρού αρκετές φορές  και άλλοτε συμπαθητικού,  που α­πο­κα­λύ­πτει τον ­στο­χα­σμό και την  α­πο­δο­χή που  ε­πεν­δύε­ται στο  τε­χνη­τό βά­θος κάθε 
ε­πι­το­νι­σμού.